Akke en Bennie en The Incredible Doctor Pol

15 Sep 2016

Hoog tijd voor weer een mooi nieuw verhaal over Akke en Bennie.

 

Sinds de laatste blogpost  ben ik natuurlijk meerdere malen bij ze op bezoek geweest. Het gaat goed met Akke en Bennie, al worden ze nu zichtbaar ouder. Bennie is wat stiller de laatste tijd, en lijkt wat sneller uitgepraat. Als Akke dan het verhaal overneemt lijkt hij soms wat in gepeins weg te zakken.

 

Ongeveer 3 maanden geleden is Bennie gevallen. Zomaar, buiten op de stoep voor zijn huis. Akke belde mij enkele dagen daarna om het te vertellen. Ik ben toen meteen bij ze op bezoek gegaan, en Bennie vertelde hoe het was gebeurd: hij was buiten wat foto’s aan het maken geweest van de mannen die hun voortuin opnieuw aan het inrichten waren. Hij wilde deze foto’s naar zijn zoon en dochter mailen (die beiden niet naast de deur wonen) zodat zij  ook een indruk konden krijgen van hoe de voortuin in ontwikkeling was. En toen viel hij zomaar op zijn zij. Hij kon niet navertellen hoe het gebeurd was, hij lag er gewoon opeens. Maar hij krabbelde weer overeind, veegde het zand van zijn broek en liep naar binnen. Hij had wat schaafwonden op zijn arm en pijn in zijn rug. Die pijn werd erger en hij is er toen toch maar mee naar de dokter en naar het ziekenhuis gegaan. Na uitvoerig onderzoek bleek dat er gelukkig niets was beschadigd, maar hij moest de weken erna rustig aan doen en kreeg pijnstillers mee. Gelukkig is de pijn nu helemaal weg en lijkt Bennie weer goed hersteld. Maar hij is zich er sinds die val wel van bewust dat hij toch voorzichtiger moet zijn, want hij kan door zo’n val ook een heup breken. En dat kunnen ze niet gebruiken, want op zijn bijna 93e is hij ook nog huisman en de verzorger van zijn bijna 91-jarige vrouw.

 

Akke praat nog honderduit maar heeft pijn. Haar ziekte – neuropathie – wordt er niet beter op. Ze kan niet zelfstandig de deur uit en loopt met een rollator door het huis.  Dat gaat nog prima maar de pijn drukt wel eens op haar gemoed. “Oud worden is leuk, maar oud zíjn is niet leuk!” heeft Akke wel eens gezegd. Haar hoofd is nog goed: ze heeft een geheugen als een olifant, schrijft gedichten, maakt puzzels, leest de krant, belt kennissen op en volgt het nieuws op de voet.

 

En Akke en Bennie samen vertellen nog steeds hun mooie, kostelijke verhalen. Zoals laatst, over The Incedible Doctor Pol:

 

In de jaren ’70 kochten Bennie en Akke een caravan. In die jaren was de Kip-caravan relatief nieuw en populair. Dus zij kochten er een. De kinderen waren het huis al uit. Met hen hadden zij vroeger altijd gekampeerd in een bungalowtent die ze in een aanhangwagen inpakten. Met de kinderen op de achterbank en de aanhangwagen achter de auto reden ze dan naar het meer van Locarno in Zwitserland.

 

Maar toen de kinderen eenmaal het huis uit waren werd de bungalowtent ingeruild voor een kip-caravan en trokken Bennie en Akke met de caravan achter de auto half Europa door. Ze reisden naar Frankrijk waar ze Normandië hebben bezocht en de Rivièra en de Côte d’Azur. Ze zijn bij Fréjus geweest waar Akke nog over de ruïnes van de voormalige stuwdam in de rivier Reyran heeft gelopen, die in 1959 was ingestort en daarbij aan 423 mensen het leven heeft gekost. En ze zijn naar Oostenrijk geweest, naar Joegoslavië en naar Duitsland.

 

Later, teon Akke en Benie ook al kleinkinderen hadden, hebben ze hun kip-caravan nog weer ingeruild voor een  andere. “Een veel luxere”, vertelt Akke trots. Hun kleindochter Sara is een keer mee geweest toen Akke en Bennie met de caravan in Friesland gingen kamperen. Sara vond het toiletje bijzonder interessant en wilde er steeds op zitten.

“Ik moet weer naar de WC”, zei Sara dan.

“Wat moet je dan? Plassen of een grote boodschap?” vroeg Akke.

“Dat weet ik nog niet”, was dan het antwoord van Sara. Het maakte ook niet uit. Als ze maar weer even op het wc-tje kon zitten!

 

Maar wat heeft dat allemaal met The Incredible Doctor Pol te maken, zul je misschien denken. Nou, dat zal ik je vertellen:

 

Akke en Bennie hadden een mooie winterstalling voor hun caravan gevonden in Wateren, een klein dorpje vlakbij Appelscha. Daar stond de caravan ’s winters mooi droog onderdak in de schuur bij een boer. Toen deze boer overleed stopte zijn vrouw op ’n gegeven moment met het stallen van caravans. Akke en Bennie moesten een nieuw onderkomen vinden voor hun caravan. Ze hoefden niet lang te zoeken. Aan de overkant van hun oude winterstalling woonde boer Pol. Hij wilde het stallen van caravans wel overnemen van zijn overbuurvrouw. En zo kwam de caravan van Akke en Bennie in de schuur van boer Pol terecht.

 

In de loop der jaren bouwden Akke en Bennie een vriendscahp op met boer Pol en zijn vrouw. Bij het halen en brengen van de caravan stond steevast de koffie klaar en soms gingen ze tussendoor ook even bij de boerderij langs. Toen het echtpaar Pol 50 jaar getrouwd was, gaven ze een feest.  Akke en Bennie behoorden ook tot de genodigden en gaven gaarne acte de présence. Altijd geïnteresseerd in andere mensen en altijd bereid nieuwe mensen te ontmoeten mengden zij zich onder de andere gasten. Zij raakten in gesprek met de broer van boer Pol en zijn vrouw, die in de Verenigde Staten bleken te wonen. Deze broer is dierenarts en hij vertelde Akke en Bennie daarover.

 

Nu hebben Akke en Bennie de caravan al lang niet meer. Maar ze hebben altijd contact gehouden met het boerenechtpaar Pol, die op ’n gegeven moment ook met pensioen zijn gegaan.

 

Ongeveer vier jaar geleden kregen Akke en Bennie het bericht dat mevrouw Pol heel plotseling was overleden. Zij was haar hele leven nooit ziek geweest, en nu was zij opeens heel ziek geworden en gestorven.

Akke en Bennie gingen naar de begrafenis, waar Akke nog een roos op de kist heeft gelegd, naast een tekening van een kleinkind van mevrouw Pol.  Na de begrafenisplechtigheid troffen ze de Amerikaanse broer van boer Pol voor de tweede keer, en spraken ze weer even met hem.

 

Enkele jaren later, ergens in 2015, sloeg Bennie op een ochtend tijdens de koffie de Leeuwarder Courant open en zag hij tot zijn grote verrassing een grote foto van de Amerikaanse dierenarts Pol in de krant staan. Er was een artikel geweid aan deze uit Friesland afkomstige dierenarts, die in Amerika furore heeft gemaakt als ‘televisie-dierenarts’. Het artikel werd uitgeknipt en zorgvuldig bewaard. Bennie liet het lachend aan mij zien, toen hij en Akke dit verhaal aan mij vertelden.

 

En nu schakelen Bennie en Akke, wanneer zij ’s avonds voor de TV zitten, wel eens over naar National Geographic, en kijken dan samen naar “The Incredible Doctor Pol”.

Please reload

Recente berichten

March 12, 2016

Please reload

Archief
Please reload

Zoek op trefwoorden
Please reload

Lambeek tekst & vorm | Sylvia Lambeek | Groningen | 06 - 235 172 87

Bijgewerkt op 3 oktober 2019